Opowieści

Zawarte tu opowieści, pochodzące od mieszkańców Teremisek, obejmują okres od czasów bieżeństwa (1915) do lat 80, z czego najwięcej uwagi poświęcone jest czasom wojny i latom 50. i 60. a więc okresowi młodości naszych rozmówców. Najwięcej historii pochodzi od Czesławy Siemionow (z domu Artemiuk) oraz Zinaidy Smoktunowicz. Zmarła pod koniec 2010 roku, pani Czesia była skarbnicą pamięci całej wsi. Tylko ona wiedziała, gdzie przed wojną stał czyj dom i kiedy urodziło się kolejnych kilkoro dzieci każdej z rodzin, których nazwisk czasem się dziś nawet nie pamięta. Kiedy ktoś nie znał odpowiedzi na zadawane przez nas pytanie zawsze mówił: „Spytajcie Czesi”.

Zapisaliśmy również historie opowiedziane przez Wandę Czaczkowską i Marię Cwalińską, a także Jana Siemionow. Wysłuchaliśmy ich jednak znacznie więcej, równie ważne opowieści podarowali nam bowiem też inni mieszkańcy: Józef Wiszniewski, Mirosława Smoktunowicz, Józef Niwiński, Ludmiła Poleszuk, Wiera Sylwestruk. Nie zostały one jednak nagrane, nie można było więc ich zapisać.

Opowieści zbierali Katarzyna i Paweł Winiarski wspólnie z innymi animatorami Uniwersytetu w Teremiskach oraz jego studentami. Część z nich sami opowiadają w spektaklu i książce pt. „Opowieści Teremiszczańskie”.

Przedstawione tu historie zostały spisane z nagrań, zachowując, typowe dla języka mówionego, składnię, powtórzenia, wykrzykniki, lokalną odmianę słów itd. Również zapisanie słów zachowuje ich wymowę (często w wyrazach nie występuję np. „ę”).

Zbieranie i publikowanie opowieści trwa, z czasem zamieścimy również fragmenty najciekawszych historii w wersji audio.