Sławnoje morje – swjaszczennyj Bajkał

Pieśń staroruska, spisana z nowego śpiewnika pani Wiery Sylwestruk, dnia 18.09.2010.

Piosenka ta znajduje się także w czasopiśmie „Niwa” z 18 Studzenia 1981 roku. Mąż pani Wiery, gdy zobaczył tę pieśń opublikowaną w Niwie, powiedział, że śpiewał ją zawsze ich sąsiad.

Sławnoje morje – swjaszczennyj Bajkał
Sławnyj korabl’ – omulewaja boczka,
Jej, barhuzin, poszeweliwaj wal -
mołodcu płyt’ njedaljeczko.

Dołgo ja tjażkije cepi włacził,
Dołgo brodił ja w gorach Akatuja,
Staryj towariszcz bjeżat’ posobił,
Ożył ja wollju poczuja.

Szyłka i Njerczinsk nie straszny tiepier’,
Horhaja straża mienia nie pojmała,
W djebrach nie tronuł prożorływyj zwjer’,
Pulja strjełka minowała.

Szieł ja i w nocz’ i srjed biełogo dnia,
Wkrug gawarił ozirajasia zorko,
Chljebom kormili krjestjanki mienia,
Parni snabrzały machorkoj.

Sławnoje morje – Swjaszczennyj Bajkał,
Sławnyj mój parus – kaftien dyrowatyj,
Ej, beruzin, poszeweliwaj wał -
słyszatsja hroma raskaty.