Teremiski wioska nasza

Piosenka zapisana po polsku, napisana przez młodzież teremiszczańską po II wojnie światowej. Spisana ze śpiewnika pani Ziny Smoktunowicz, dnia 19.09.2010.

Zupełnie wyjątkowa piosenka. Skomponowana w Teremiskach i opowiadająca dzieje tej wsi, losy mieszkańców podczas wojny i po jej zakończeniu

Nasza wioska taka śliczna
że piękniejszej nie ma w świecie
jak tą piosnkę posłuchacie
wówczas wszystko się dowiecie

Wkoło las zielony szumi
poprzez łąki rzeka płynie
i skowronek w górze śpiewa
jego głos w błękicie ginie

Tam po łące bocian brodzi
biel z zielenią łąk się zlewa
i gdzieś pośród pól złocistych
dziewczę piękną piosnkę śpiewa

Przeminęły dni szczęśliwe
Nadszedł nam najgorszy czas
który zniszczył nasze życie
I rozłączył wszystkich nas

Wojna wojna drży świat cały
Już przeminął zloty czas
Niemiec nam zabiera Polskę
i nasz ukochany las

Jeszcze wioska śpi spokojnie
jeszcze wszyscy ludzie śpią
A już Niemcy się rozchodzą
i stukają w każden dom

Ludzie wszyscy drżą ze strachu
otwierają Niemcom drzwi
nach cwaj suner ales warum
nic nie rozumiemy my

A to znaczy nam wyjeżdżać
i porzucić wioskę swą
i co serce ukochało
w dwie godziny rzucić to

Słychać płacz i narzekanie
tych jadących ludzi w dal
tylko smutek pozostaje
i za swoją wioską żal

Teremiski wioska nasza
nic nie przeczuwamy my
że w dzień trzeci po wyjeździe
w zgliszczach pozostaniesz ty

Smutno smutno życie płynie
pośród obcych ludzi w dali
już nie znajdę takiej wioski
jaką porzuciłem tam

Tam ja znałem każdą chatkę
każdy krzaczek każdy gaj
tu mi wszystko tak ponure
woła mnie gdzie twój gaj

Niemiec rozsiał nas po świecie
zabrał nasze szczęścia dni
lecz nadzieja w sercach naszych
że powrócim jeszcze my

Po trzech latach tej tułaczki
po cygańskim życiu tym
Bóg pozwolił nam powrócić
powitać się z lasem swym

Powróciłem w swoje strony
cóż ujrzałem z wioski mej
tylko gruzy własnej chatki
i pustynia z wioski mej

Już się wszyscy znów wracają
jak te ptaki z obcych stron
i wśród lasów ukochanych
ludzkich głosów płynie ton

Znów jesteśmy wszyscy razem
i wesoło płynie czas
ech ty wiosko ukochana
nikt już nie rozłączy nas